|
Maria icoon Prokov (Schutsmantel) 911 bron: klik hier ORTHODOXIEdit is pagina 3 van de orthodoxie-siteterug naar pagina 1 van de orthodoxie-site |
Maria icoon Hodegitria (wegwijzeres) bron: klik hier Rechts de beroemde icoon van de drievuldigheid van Andrej Roebljov .
(zie de tweede pagina voor verdere info)terug naar de tweede pagina |
|
|
|
1) de zeven oecumenische concilies Door de Oosters-orthodoxe Kerk (orthodoxe kerken) en door de Rooms-Katholieke Kerk worden de eerste zeven concilies geaccepteerd als oecumenische concilies. Deze zeven werden in het oostelijke deel van het Romeinse rijk gehouden. Met name de eerste vier van deze concilies worden door de reformatorische kerken gewaardeerd. Deze vier concilies handelden alle over de christologie en daarom worden zij van grote betekenis geacht. 2) christologie Leer en betekenis van het leven en werk van Christus is een centraal thema in de christelijke theologie. De christelijke dogma's betreffende de christologie zijn voor 'leken' niet eenvoudig te begrijpen. De bespreking van deze onderwerpen als gedaan in de christelijke encyclopedie en bij Katholiek Nederland werken in elk geval verhelderend. De Orthodoxe Kerk hecht er zeer aan vast te houden aan de orthodoxe verwoording als gedaan in de oecumenische concilies. 3) Iconen(verering) Een iconostase is een wand samengesteld uit iconen in de orthodoxe kerken. Een icoon is niet alleen maar een beeld of portret, maar ook een 'deel van het wezen' van wie afgebeeld is. Een icoon doet een afgebeelde figuur aanwezig zijn in het hier en nu. In de achtste en negende eeuw werd er in Byzantium onder leiding van de keizers fel geageerd tegen de verering van iconen. Dit verbieden en vernielen heet iconoclasme. Maar uiteindelijk is de 'verering' van iconen weer toegestaan. Mag men beelden vereren of niet? De uitspraak werd : Geen latreia, wel dulia, geen aanbidding, maar wel verering. 4) het grote schisma Het grote schisma is de breuk die zich in 1054 voltrok tussen de Rooms-Katholieke of Latijnse Kerk en de Orthodoxe Patriarchaten (kerk van Constantinopel). De redenen voor dit schisma (in het westen oosters schisma geheten) waren van theologische, kerkjuridische, politieke en culturele aard. Theologisch zijn het filioque en het pauselijke primaatschap belangrijke geschilpunten. De westerse en oosterse kerk waren in de vijf eeuwen daarvoor al steeds verder uitelkaar gegroeid. In de eeuwen na 1054 zijn er enkele pogingen gedaan om de breuk te helen. En de breuk was geheeld, hoewel toch weer niet. 5) de grote discussie in 1438 over het Schisma Dit boek het Schisma van Jan Verdonk laat zijn licht schijnen vanuit Orthodoxe hoek op het schisma. Het boek is verschenen bij iconenatelier Verdonk en staat voor het grootste deel op internet. De voorgeschiedenis en aanleiding tot het schisma is verwoord. Maar zeker ook komt het verenigingsconcilie te Florence uitvoerig aan de orde. Verdonk komt tot de conclusie dat het aangenomen uniedecreet als pro-westers moet worden beoordeeld. Hij meent dat het schisma onherstelbaar was. Lees dit boek online. |
6) de Oosterse kerken De Oosterse kerken zijn de kerkgemeenschappen die niet behoren tot het westers christendom, zoals dat gepresenteerd wordt door de Latijnskatholieke en protestantse tradities. Het oosterse karakter komt vooral tot uiting in de kerkstructuur, de liturgie, de spiritualiteit en eigen theologische tradities. Een belangrijk kenmerk is de nauwe verbondenheid tussen theologie, liturgie en spiritualiteit. Tot de Oosterse kerken behoren naast de Oosters-Orhodoxe kerk nog enkele kleine kerkgenootschappen. 7) enkele oosters kerken 8) de Orthodoxe Kerk De Oosters-Orthodoxe Kerk, ook wel Orthodoxe Kerk genoemd, ziet zichzelf als voortzetting van de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk 9) de Russisch Orthodoxe Kerk 10) Nil Sorskij (1433-1508) en de opkomst van het Russische hesychasme de Niet-Bezitters tegenover de Bezitters Een Russisch concilie bracht in 1503 een splitsing aan het licht in de Russisch Orthodoxe Kerk. De kloosters bezaten ongeveer een derde van het Russische land in die tijd. De Niet-Bezitters wilden kloosters van hun land ontdoen. De Bezitters wonnen. In een periode waarin kerk en staat steeds inniger met elkaar verstrengeld raken onder de ideologische vlag van Moskou = Derde Rome, predikt Sorskij een universalistische religie die alle nationalismen overstijgt. Lees hier alles over de theologische beweging en gebedspraktijk van het hesychasme, Bezitters en Niet-Bezitters, Moskou als Derde Rome en ook over de ketterij van de Judaiserenden 11) het Russisch schisma en de oudgelovigen Met het russische Raskol "splijting" of "schisma" wordt het schisma in de Russisch-Orthodoxe Kerk aangeduid dat plaatsgevonden heeft in de 17e eeuw als gevolg van kerkhervormingen, doorgevoerd door de toenmalige patriarch Nikon. Dit schisma resulteerde in een staatskerk enerzijds en de beweging van de oudgelovigen anderzijds. De kerkhervormingen (c.q. een revisie van door de Russisch-orthodoxe Kerk gebruikte teksten en riten) hadden als doel de Russische kerk te uniformeren met de Byzantijnse (Griekse) kerk. De oudgelovigen werden door de Russisch-orthodoxe Kerk ook wel met het pejoratieve raskolniki ("scheurmakers") aangeduid. 12) de Russisch-Orthodoxe Kerk onder communistisch bewind 13) overige |